De laatste... Een tijd van gaan en van terug komen...

Goedenacht iedereen (plaatselijke tijd),

Ja, dan is het toch zo ver.... Het laatste verhaal op onze blog. Nadat het eerste verhaal is geplaatst op 29/12 en nu bijna 6 maanden later, lees je het begin van de laatste.

Ik zal eerst even beginnen met wat feitjes/cijfers over onze website en reis.

Sinds het begin van deze site zijn er:

• 17 verhalen geplaatst.
• 164 reacties geplaatst.
• 32 leden.
• 6000 hits geweest op onze verhalen.

Sinds het begin van onze reis:

• Zijn we 15keer op een vliegveld geweesten dus ook 15 keer gevlogen.
• Hebben we metacht maatschappijen gevlogen.
• Hebben we ongeveer80 uur in een vliegtuig gezeten.
• Hebben we ongeveer50 uur op vliegvelden rond gebracht.
• Hebben we met 10 verschillende vliegtuigen gevlogen.
• Hebben we ongeveer 53000 km afgelegd.
• Hebben we in 25 verschillende Hotels/Hostels/Huizen/hutten/treinen geslapen.
• Hebben we op 31 verschillende bedden gelegen van heerlijk comfortabel tot zo hard als beton.
• Hebben we om en nabij de 50 verschillende eetgelegenheden bezocht.
• Zijn we ongeveer 200 keer buiten de deur wezen eten voor ontbijt, lunch of diner.
• Hebben we mensen ontmoet van over de hele wereld. Van Canada tot Engeland, van Argentinië tot Zuid-Afrika en Van Australië tot Zweden.
• Hebben we nu dus ook vrienden over de hele wereld.
• En hebben wemeer dan 1300 foto's gemaakt.

Voor zover de cijfers.

Het grote avontuur begon in Thailand, Bangkok om precies te zijn. Een mooie stad met een rijke historie en cultuur. Met op elke hoek van de straat wel 5 tempels als het er geen 10 zijn. Maar ook een stad die ongelofelijk vies is, chaotischer is dan een zwarte zaterdag in Parijs en waar je als toerist niet normaal kan rondlopen zonder van alle kanten beschreeuwd te worden om dit te kopen of in zijn tuk tuk te stappen. Nee, dan is Chiang mai toch een fijnere stad. Ook tempels, maar schoner, minder chaotisch en de bevolking is vriendelijker. Na twee weken in Thailand waar we ons zeker vermaakt hebben en wat een mooi begin was van onze, maar waar we allebei niet per se een keer naar terug willen staat alweer het volgende land op de planning... Indonesië en dan wel het eiland Bali.                                                                                                                                                                                                                                                                                         En zoals van te voren al gezegd hebben we daar heerlijk rustig aan gedaan lekker lean back. Eerst in het populaire en toeristische Kuta, waar we in perfect hotel zaten, door naar het meer landelijke Ubud met de vele rijstvelden en het apenbos. En als laatste bestemming een Nederlandse enclave in het noordelijk gelegen plaatsje Lovina. De plaats waar we de snorkel activiteit hebben ondernomen en de dolfijnen gezien hebben. Bali, een heerlijk relaxed eiland waar ik zeker nog wel een keer naar terug wil en waar Rogier volgend jaar weer heen gaat, het is daar dus goed bevallen.                                                                                                                                                                                                                                                                  En dan na 5 weken te zijn ondergedompeld in de Aziatische cultuur gaan we door naar Australië waar de westerse cultuur heerst. En wat een verschil!! De straten zijn weer schoon, de toeter wordt weinig tot nooit gebruikt en er is weer orde. En wat een supertijd hebben we in Australië! Mooie dingen gezien, botanical garden of het uitzicht vanaf observatory hill om maar eens een dwarsstraat te noemen. Leuke dingen ondernomen waarbij het letterlijke en figuurlijke hoogtepunt toch wel het beklimmen van de harbour bridge was. En de aussies zelf, ook die maken Sydney tot wat het is een super stad, het voelde als een warme deken. Ook zeker een stad/land wat zeker nog op ons verlanglijstje staat om weer eens te bezoeken!                                                                                                                             Na Australië komt dan alweer het 4 land op ons lijstje Nieuw-Zeeland, Weer een andere ervaring en weer geweldig om meegemaakt te hebben. Natuurlijk de top avond/nacht bij de locals in Whangerei (spreek uit als fengeree), de dolfijnen bij de Bay of islands de glimworm grotten in Waitomo en de modderpoelen en gekleurde water terrassen in de constant stinkende stad Rotarua. En alles wat je hoort over Nieuw-Zeeland is waar! Het is relatief goedkoop, de bevolking is ook hier super en natuurlijk het land zelf, super mooi! En ze zeggen dat het zuidelijk eiland nog mooier is, nog een bestemming om weer eens naar terug te gaan!

En ja dan komt het voor het begin van onze reis en trouwens ook tijdens onze reis het zo de hemel in geprezen Cook eiland. Toen we in Thailand waren was het er mooi weer, toen we op Bali zaten was het er mooi weer, Toen we in Sydney zaten, toen we in Nieuw-Zeeland zaten was het er mooi weer en ook nu we hier in Amerika zitten is het er mooi weer. Behalve toen we er zelf zaten, regen, regen en regen, niets anders dan regen. Wat een paradijs leek te zijn werd 10 dagen vol verveling met alleen de laatste 1 ½ dag mooi weer. Maar goed 10 saaie dagen uit ruim 100 dagen, ik denk dat we weinig te klagen hebben! En tot dan ging alles nog niet super snel, maar dan komen we aan in het laatste land van deze reis... Amerika!                                                                                                                                           Een land waar zeker ik heel erg naar uit heb gekeken, je hoort de verhalen erover, het is een westerse cultuur maar toch ook zo verschillend van welk land dan ook, tenminste de landen die ik bezocht heb. En zo ver heeft het mij nog niks teleur gesteld. We begonnen met een relaxte 2 weken in L.A. bij de oom en tante van Rogier, het was er een lekkere temperatuur we hebben er leuke dingen gedaan o.a. de Universal studio's en seaworld en ook Rogier' oom en tante maakte het tot een aangenaam verblijf. Dan door naar de stad die iedereen kent en waar iedereen wel een keer geweest is of zeker een keer naar toe wilt om zijn of haar geluk te beproeven... viva Las vegas. We hebben er een gave drie dagen, we staan verstelt van alle casino's en hoe groot het contrast tussen arm en rijk kan zijn. En natuurlijk gokken we er nog wat en verlaten we Vegas met $20 winst (nooit meer werken). Eindelijk na bijna drie maanden zie ik ook weer familie in levenden lijve, we ontmoeten Ilse en Rick in San-Fransisco de stad van de Golden gate, Alcatraz en de tram door de heuvels van SF. We hebben het er naar ons zin met ons 4en we huren fietsen, bezoeken Alcatraz en lopen veel, heel veel! Een leuke stad en ook zeker een aanrader, maar wel duur. En dan is het 21 mei en dan begin ik te denken met een maand dan zit ik weer in NL, de tijd vliegt hier in Amerika!                                                                                                                                                            We komen aan in Dallas na een enigszins problematische vlucht, we verblijven bij Winfield en Angie ook familie van Rogier en we hebben er een super 2 weken, het begint al de eerste dag dat we er zijn met een gaaf festival en het eindigt met een gezellig diner downtown Dallas. Met daar tussenin een keer langs de schietbaan, de plek waar JFK geschoten is, het body museum, laps doen in het zwembad, wat verven en het gras maaien, bananensoezen maken, liberty festival, lekkere lunches en vooral relaxen met Winfield, Angie, Abby en hun vrienden!  e                                                                                                                                                                                                                                          We gaan door naar waar het laatste verhaal gestopt is Atlanta, naar het grootste vliegveld in de hele wereld een vliegveld dat per jaar twee keer zo veel passagiers verwerkt dan Schiphol, negentig miljoen passagiers per jaar het is een ontzettend groot vliegveld en toch zitten we binnen dertig minuten naar aankomst in de auto op weg naar Newnan een plaats op 45 minuten ten zuiden van Atlanta. Op het vliegveld krijgen we een warm onthaal door Martin ( de man van Pia, de nicht van Rogier) en hun 3 kids, Jack van 7, Riley van 5 en Ellie van 3. Geweldig!  En ook hier is het nog steeds even warm als in Texas en de luchtvochtigheid zal ook wat hoger liggen, dat lijdt ertoe dat je lierver binnen in het huis zit, waar overal a/c is, dan buiten waar je na 10 stappen je kleren al kan uitwringen. We hebben het er naar ons zin Martin en Pia zijn erg aardig de kinderen zijn leuk om mee te spelen en ze vinden het geweldig dat wij er zijn. We gaan één dag met z'n tweeën naar Atlanta om het Coca-Cola museum te bezoeken, want hier in Atlanta is het door ene John Pemberton zo'n 130 jaar geleden uitgevonden oorspronkelijk als medicijn tegen vermoeidheid en hoofdpijn, het was zijn zakenpartner Frank Robinson die er een commercieel succes van maakte en de basis legde voor wat Coca-Cola nu is. Een drank die in meer dan 200 landen wordt verkocht en een bedrijf met een omzet van honderden miljarden per jaar. Maar goed het museum, het is een leuk museum meer gericht op de marketing van CC door de jaren heen dan hoe het werkelijk ontstaan is, er is een kleine fabrieksband zodat je kunt zien hoe een flesje CC gemaakt wordt, een 4D film over de CC ervaring en als laatst kan je nog allemaal verschillende drankjes proeven van over de hele wereld, een heerlijk zoet drankje uit Zuid-Afrika en een vies en heel bitter drankje uit Italië. Al met al zijn we er zo'n 3 uur en lopen we daarna door naar het park waar een groot monument staat met alle namen van alles sporters die een medaille hebben gewonnen tijdens de Olympische spelen van 1996 in Atlanta. En uiteraard gaan we ook nog voor een lunch in het wel bekende hard rock café.                                                                                                                                                                                                               We gaan ook nog een potje golfen met Martin, waarbij ik het voor elkaar krijg om zonder iets te raken toch het hoofd van de driver weet te verwijderen van de stok zelf. We gaan nog een potje tennissen en ook dat gaat niet vlekkeloos na 3 games breekt de bespanning van het racket, erg jammer. Desalniettemin waren het een leuke 3 games. Ondertussen door alle activiteiten vergeten we een vlucht te boeken naar NY en als we dan gaan kijken voor een vlucht, een week voor de te vertrekken datum, blijkt het dat we niet goedkoper kunnen vliegen dan $200 en dan is toch wel erg veel, Pia komt met het idee waarom niet de bus het duurt weliswaar wat langer maar is wel de helft goedkoper en het klopt precies. Met het vliegtuig ben je er in minder dan 2 uur en met de bus doe je er een dag over, maar de bus kost $90 we nemen dus de bus, Morgen om 12:00 stappen we in de bus om vervolgens om 11:00 aan te komen in hartje New York. Waar we nog drie nachten verblijven in een hostel vlak bij het  Statue of liberty. We hebben er allebei zin in!

Dat was het dan het laatste verhaal over onze avonturen tijdens onze reis, ondertussen is er al het eerste contact geweest met Kluun die wil een roman schrijven over onze reis, met als pakkende titel, gaan twee mannen op reis. En ook de Lonely planet heeft contact gezocht maar dan voor een informatief boek, hoe de wereld rond te reizen als luxe backpackers!

Ik wil in iedergeval mijn ouders bedanken, en ik spreek ook voor Rogier die natuurlijk zijn ouders wil bedanken. Ze hebben ons gesteund nadat we ze over gehaald hebben, ik wil m'n vrienden bedanken met wie ik regelmatig contact heb gehad via mail of skype wat hartstikke leuk was en natuurlijk ook jullie lezers, voor alle hits en alle reacties die we hebben gekregen. Dat was hartstikke leuk om te constateren dat er zo veel interesse in ons was, super!

Nog voor de duidelijkheid, Ik (Ivo) kom zondag 21 juni om 10:45 aan op Schiphol en Rogier die gaat nadat we in New York zijn geweest nog door naar familie in Boston. En hij zal 8 juli om 10:45 aankomen op Schiphol.

Liefs                                                                                                                                                                                   Ivo & Rogier

ps. De lay-out is niet helemaal geweldig maar beter dan dit krijg ik het niet.

16 reacties | reageer

Cowboy Texas!

Howdy-how and welcome to Texas!

Allereerst een goede mededeling! De ruimte van onze fotosite was op, maar ik heb even een nieuwe aangemaakt. Hier kunnen de foto's van Cookeilanden tot heden worden bekeken!

Klik op deze link: http://rogier-ivo2.mijnalbums.nl/  

En dan nu verder met het verhaal... want, waar waren we ook alweer gebleven? Oh, van de Californische kust zijn we in het droge Dallas beland. En dat ging niet zonder slag of stoot, want toen we aankwamen in Denver, co (18:00, onze tussenstop) was onze vlucht van Denver naar Dallas gecanceld. Na een uur werden we geholpen bij de informatiebalie op het vliegveld. Om 19:23 was er nog een vlucht en inmiddels was het al 19:00 geweest. We hebben als Usain Bolt's richting de gate (in een ander deel van het vliegveld) gehaast en hebben de vlucht nog net gered. Heelhuids aangekomen in Dallas moeten we opzoek naar onze koffers, maar die hebben het vliegtuig helaas niet meer gered. We gaan richting huis, gaan slapen en halen de koffers de volgende dag weer op.

We verblijven de aankomende twee weken bij mijn neef Win, zijn vrouw Angie en hun 3,5 jaar oude dochtertje Abby. We acclimatiseren vrij snel... We verblijven in een groot huis, vijf slaapkamers, drie badkamers en uiteraard: een zwembad in de tuin. Ivo heeft zijn eigen kamer op de begane grond en ik slaap boven. De eerste dag staat er gelijk iets leuks op het programma. Dichtbij is een soort van festival "Taste of Addison". Het is een mix van een festival (met een podium), met daarnaast veel tentjes van lokale restaurantjes en een kermis voor de kinderen. Onder andere Train (internationaal bekend) treedt op, verder spelen lokale bandjes. We gaan er 's middags rond 17:00 heen en Abby geniet van de ritjes in de draaimolen en wij slenteren een beetje mee. We ontmoeten wat vrienden (met kinderen) en drinken wat.  Rond een uur of 7 wordt Abby opgehaald door Oma en voegen wij ons bij wat vrienden van Win en Angie voor het concert. Zij hebben hun kinderen ook ergens anders ondergebracht. Er ontstaat vrij snel een klik, want het is super gezellig. De biertjes en margharita's vloeien rijkelijk en we zingen de laatste liedjes ook uit volle borst mee!

Als het concert eindigt, besluiten we nog een afterparty te geven bij ons thuis! Abby is immers bij opa en oma, dus we kunnen lekker onze gang gaan. Het is het begin van twee superweken!

De eerste paar dagen genieten we lekker van de ruimte, het zwembad... We mogen ook de auto gebruiken, dus we rijden iedere dag even naar de winkels. We zijn naar de Mall geweest, we hebben getennist op een openbaar tennisveld verderop. Verderop in de week hebben we het gras een beetje gemaaid en de laatste dagen zijn we bezig geweest het hek rondom de tuin te voorzien van een mooi kleurtje. Jaja, heeft u van de zomer nog wat verfwerk over? Von Glauben und Maus B.V. lijkt wellicht een nieuw levenslicht te zien! Verder hebben we ons voorgenomen om iedere dag een bepaald aantal baantjes te zwemmen in ons zwembad. We zijn begonnen met 20, daarna 40, 60 en ons doel voor de laatste dag is 100 !!

We zijn ook nog naar het Libertyfest geweest. Dit was op Memorial Day, een dag waar men alle soldaten herdenkt en dit feest was echt "uber Amerikaans".  Het was een soort van mini-concert, waar ook de burgemeester even aan het woord kwam... Dolle pret... laten we maar blij wezen met het nieuwjaarshumeur van Margreet Horselenberg , want dit was de meest conservatieve bullshit ever. Met uitspraken als "This is the most patriotic city in the US" en "let's all cheer USA, USA, USA"  Als kers op de taart zei de mayor nog 'America, the best country the world has ever known' Typisch Amerikaans! We hebben ons gelukkig nog wel vermaakt op het concert, we hebben daarna lekker Mexicaans gegeten en zijn toen naar huis gegaan!
We hebben ook nog een uurtje doorgebracht op de gunrange. Hier hebben we lekker kunnen schieten met pistolen. Helaas was de UZI niet beschikbaar, maar we hebben ons best vermaakt en aardig wat kogeltjes afgeschoten!
We zijn naar het Bodies Museum geweest, dat is een expositie met alles omtrent het menselijk lichaam. Het skelet, de spieren, het zenuwstelsel, het circulatiesysteem, het ademhalingssysteem, de spijsvertering, het voortplantingsstelsel en zelfs de ontwikkeling van de foetus komen aan bod. Het was een korte expositie, maar best interessant.
Hierna zijn we naar het punt waar John F. Kennedy is doodgeschoten gereden. Je kunt hier rondlopen, de moordplek is aangegeven met een X op de weg. Er zijn wat mensen die vertellen over de bewuste dag. (22 november 1963) President JFK werd tijdens een stoet door Dallas neergeschoten. Men verdacht Lee Harvey Oswald van de moord, maar velen zeggen dat hij niet de enige schutter was. Oswald werd enkele dagen later vermoord, waardoor de waarheid niet naar boven is gekomen.
 
We gaan morgen nog een dagje naar Six Flags, hier in de buurt. Ivo heeft vandaag nog heerlijke bananensoezen gemaakt! Recept van Bakker Prins... en ik moet zeggen: uitstekend. Mocht Ivo ooit z'n school verklooien, dan heeft Joost er een goede bakker bij!!

Dan hebben we tot slot nog wel een mededeling over het naar huis gaan. Ivo en ik zullen niet samen aankomen op Schiphol. Ons programma is namelijk als volgt:
- We gaan morgen (5 juni) naar Atlanta; daar verblijven we bij mijn nicht.
- 15 juni gaan we samen naar New York.
- Ivo vliegt 19 juni terug en komt 20 juni aan op Schiphol. (10:45uur
- Ik vlieg 19 juni naar Boston (waar ik nog bij familie verblijf) en kom 8 juli aan op Schiphol.

Ik heb een tijd getwijfeld of ik nog naar Boston zou gaan, maar heb (in goed overleg met Ivo) besloten wel te gaan. Ik heb immers nog twee maanden vakantie voor de boeg en ga van de zomer niet meer weg en aangezien ik hier nu toch ben... kan ik net zo goed nog wat langer blijven.

Het is dan niet "samen uit, samen thuis", maar we kunnen ons hier beiden in vinden. En zolang dat het geval is, is dat in mijn ogen prima.

We zullen na Atlanta nog wel even wat typen en New York... dat vertellen we wel als we weer thuis zijn! Bedankt voor alle reacties en tot snel!

Ivo & Rogier

11 reacties | reageer

Los Angeles, Vegas & San Francisco

Hola !

Met trots presenteren wij u een nieuw verhaal over onze belevenissen in Los Angeles, Las Vegas en San Francisco!

Los Angeles: (2 t/m 15 mei)
Na een ietwat teleurstellend avontuur, zijn we aangekomen in Fountain Valley, een suburb van Los Angeles. We hebben een heerlijk relaxed verblijf gehad. Het weer heeft ons hier niet teleurgesteld, we hebben geen regendruppel gevoeld en het was rond de 25 graden!

We hebben een tour geboekt door Los Angeles, een bus rijdt ons door de stad en brengt ons langs de belangrijkste gebouwen van L.A. Zo zijn we o.a. langs het Staples Center, een groot multifunctioneel sportcomplex/arena en tevens thuishaven van de LA Lakers, gereden. Kosten van dit complex: $ 375 miljoen!
We komen uit bij de Hollywood Walk of Fame. Bij de meesten wel bekend... In diverse straten, zijn de trottoirs ‘versierd' met sterren met daarin de naam van een bekend iemand. Van Michael Jackson(waar bloemen bij liggen)  tot Johnny Depp en van Muhammed Ali tot Neil Armstrong. Ter hoogte van het Grauman's Chinese Theatre (een theatergebouw aan de Walk of Fame) zijn bovendien enkele tientallen betonnen tegels waar diverse beroemdheden hun hand- en voetafdrukken alsmede een persoonlijke boodschap in het natte cement hebben achtergelaten.
Van de binnenstad rijden we naar de bekendste buitenwijk van LA: Beverly Hills. De luxueuze wijk, met de welbekende postcode 90210, herbergt talloze celebrities. We rijden langs grote huizen, nachtclubs en restaurants. Veel clubs hebben een celebrity als eigenaar. We rijden naar Rodeo Drive, waar je allerlei dure shops vindt. De celebrities doen hier hun inkopen en je ziet vele luxueuze wagens staan.
Na Beverly Hills rijdt onze bus ons naar Universal Studio's. Hier worden vele films opgenomen. We doen een tour in het park, die ons langs verschillende filmsets brengt. Zo zien we o.a. de set van Desperate Housewives en de film Jaws. Ook zien we hoe een scene in een actiefilm tot stand komt en zien we een aantal trucages. Verder kunnen we in het park genieten van een aantal attracties (achtbaan/waterbaan) en dan gaan we weer naar huis.

Een paar dagen genieten we nog lekker bij Paul en Nora. We doen eigenlijk vrij weinig... We vieren echt vakantie. We gaan af en toe naar de winkel, winkeltjes kijken in de Mall, uiteten en verder genieten we van het weer en de gezelligheid. We hebben een voetbal aangeschaft en daarmee trappen we elke dag een balletje op de straat. Daarbij is soms een gezellig babbeltje met de buurvrouw niet uitgesloten!
's Avonds kijken we een programma over moorden. Een soort van CSI met echte verhalen en personen, soms zelfs veroordeelden. Moorden zijn overigens aan de orde van de dag in Los Angeles en omstreken. Iedere dag wordt er wel een moord gepleegd en dat zie je dan ook op TV. 's Avonds hoor je wel eens schoten gelost worden. Ook hoor je sirene's en helicopters die opzoek zijn naar mensen.
Paul kan goede verhalen vertellen over ‘gewoonten' in Amerika op het gebied van criminaliteit. Zo mag je bij hen een inbreker (als je die betrapt) doodschieten zodra hij ongewenst het huis betreedt. Dat is zelfs beter, want als je de inbreker betrapt, neerhoekt en hij leeft nog, kan hij je later aanklagen voor mishandeling en vaak wordt de inbreker dan in het gelijk gesteld. Zo zie je dus, hoe scheef Amerikanen zijn!

Maargoed, genoeg over scheve Amerikaanse gewoonten: een paar dagen later gaan we naar Seaworld. Een park gericht op alles wat in het water te vinden is. De Orkashow is het grootst en meest bekend. Hier zijn we twee keer naartoe geweest. Verder vind je er een show met huisdieren en zeeleeuwen en kan je naar een aquarium met haaien en allerlei andere vissen. Je vindt er beren, flamingo's, dolfijnen, otters, roggen... noem het maar op.

Las Vegas: (15 t/m 18 mei)
Na Seaworld hebben we nog een aantal dagen doorgebracht bij Paul en Nora. Inmiddels hebben we door de uitstapjes en het zonnen een kleurtje gekregen... We kopen nog een flesje olie om het proces te versnellen. Dan is het alweer tijd voor ons volgende avontuur...  Vijf uur rijden we door de Mojave desert, en dan opeens ligt er een stad in: Las Vegas. De stad vol casino's en geen woord is hierover gelogen. Als we ons hotel inlopen kijken we onze ogen uit. De gehele benedenverdieping is een casino! En dan denk je misschien ‘ja, dan is het hotel niet zo groot'... Om je een idee te geven van de grootte: het Stratosphere (ons hotel) telt 102 verdiepingen en is het hoogste gebouw ten westen van de Mississippi . Er zijn 2500 kamers, diverse zwembaden en op het dak ook diverse achtbanen!!
We hebben een aantal casino's bezocht, waaronder het MGM. Dit is nog groter en heeft zelfs leeuwen in het hotel! Las Vegas is om je ogen uit te kijken. Overal zie je casino's!
Het is ook een stad met twee gezichten. Je ziet limousines en peperdure auto's rijden, maar je ziet ook heel veel zwervers. Je kan er ook goed shoppen... Ivo heeft een vest, shirtje en schoenen (witte nike airforce) gekocht en ik heb een nieuwe broek gekocht.
Drie dagen Las Vegas was ontzettend leuk! We hebben zelf uiteraard ook een beetje gegokt en jawel: we zijn met $20 winst naar San Francisco gegaan! (kortom: de taxirit naar het vliegveld) haha.

San Francisco: (18 t/m 21 mei)
En dan vliegen we de 18^e naar San Francisco. Op het vliegveld staan Ilse (zus van Ivo) en Rick (haar vriend) ons op te wachten! Zij hebben een auto gehuurd en we rijden met hen richting de stad. Onderweg naar de stad komen we een beetje in de file en we moeten even zoeken naar het hotel. Ilse en Rick zitten vrij luxueus in het Westin... Ons budget laat dat niet toe en wij zitten iets verderop (5 min. lopen) in het Grant Plaza. Onze kamer is prima, klein (niet zoals in Vegas) maar wel schoon. Ilse en Rick zitten dan wel luxueus, er zijn ook nadelen aan het luxe leven... zo zijn er wat problemen met het parkeren van de auto (schreeuwend duur) en de volgende ochtend blijkt ook het ontbijt bij hun vrij prijzig te zijn. Uiteindelijk vinden we voor de auto een goedkoop plekje, waar de auto 3 dagen kan blijven staan.

De eerste avond gaan we er logischerwijs samen opuit. We lopen Chinatown (het gebied waar wij zitten) door, richting de haven. San Francisco is een mooie, heuvelachtige stad die soms een beetje aan Amsterdam doet denken. We lopen ongeveer 30 minuten richting de haven en gaan daar maar eens een hapje eten. Er zijn heel veel zeehonden in haven te vinden. Daarna lopen we nog wat rond op de pier, Fishermans Wharf en dan gaan we weer terug richting het hotel.
De volgende dag gaan we vroeg weg. Om 09:30 staan we bij de haven, want om 10:00 vertrekt onze veerboot naar Alcatraz. Eén van de bekendste, voormalig zwaarbewaakte gevangenissen van Amerika. De gevangenis was van 1934 tot 1963 actief en de bekendste bewoner was Al Capone. Het ligt op een eilandje op 10-15min. varen vanuit de haven. (pier 33)
We hebben in en rond de gevangenis gekeken. Het leven in die gevangenis was zeker geen pretje. De cellen zijn ontzettend klein! Er zat ook nog een oud gevangene (hij had vastgezeten voor een bankoverval) waar je mee op de foto kon. Dat was ook erg apart...  
Na Alcatraz lopen we nog over Fishermans Wharf en lopen we nog even door de stad. We hebben een dagpasje aangeschaft voor metro/tram en laten ons richting het centrum rijden. Even chillen in het hotel en 's avonds spreken we weer af. Rick heeft ondertussen een mooie jasje en schoenen gekocht en Ilse volgt zijn voorbeeld en koopt ook een paar schoenen. We eten heerlijk bij een Vietnamees restaurantje en daarna gaan we gezellig naar de film. In de bioscoop vermaken we ons lekker met wat spelletjes in een speelhal en daarna begint de film: Iron Man 2. Na de film gaan we weer terug naar ons hotel.

De volgende dag gaan we er ook weer vroeg uit. We gaan met de metro richting het Golden Gate Park. Een groot park waar we doorheen lopen. Op een gegeven moment besluiten we fietsen te gaan huren. We rijden wat rond, richting de zee en door het park. Vlakbij de zee ligt een molen, de Queen Wilhelmina Mill. Dat klinkt bekend in de oren. Na zo'n 1.5uur heeft Rick het wel weer gezien en we leveren de fietsen in. We gaan weer terug richting het centrum. 's Middags chillen we weer even in onze hotels en dan komen Rick en Ilse ons ophalen voor het diner. Rick daagt Ivo uit voor een sprintje de berg op... En dat gaat prachtig fout. In z'n enthousiasme struikelt hij en gaat hij prachtig neer! GEWELDIG voor de omstanders! Hahahaha. We lopen wat rond en vinden uiteindelijk een lekker Italiaans restaurantje waar we pizza eten. Na een toetje bij de Starbucks gaan we terug naar het hotel. Dat was alweer ons avontuur in San Francisco. Morgen zien we elkaar om 09:00uur. Ilse en Rick gaan dan richting Yosemite National Park en Ivo en ik gaan met het vliegtuig naar Dallas. Rick en Ilse zetten ons af bij het vliegveld.

We hebben drie gezellige dagen gehad met Rick & Ilse. Rick heeft een nieuwe bijnaam verdiend, namelijk Rick ‘Mental' Ankum en we wensen Ilse veel succes met de rest van de reis! :P Time flies when you're having fun... want we gaan nu alweer op  weg naar Dallas!

Tot het volgende verhaal !!

Ivo & Rogier

9 reacties | reageer

Een weekje vol teleurstelling....

Kia orana iedereen!

Na een periode van enige stilte is het weer tijd voor een nieuw verhaal! Dit keer over onze belevenissen op de Cook en wat we de komende dagen in L.A. gaan doen.

Het is vrijdag 23 april, 's ochtends om half 9 stappen we in de bus naar het vliegveld vlak buiten Auckland. Alles gaat soepeltjes en we hebben weer het geluk om bij de nooduitgang te kunnen zitten! Later blijkt dat we zelfs helemaal geen stoelen voor ons hebben. So far so good. De vlucht gaat goed, geen last van turbulentie het eten is prima en na 1 1/2 film zijn we alweer geland in Rarotonga. Ondertussen is het wel de 22e van april en zijn we van +10 in Auckland naar -12 in Rarotonga gegaan, de langste 22 april van ons leven. Het is een heel klein vliegveld, met maar 1 baan. En als wij landen zijn we het enige vliegtuig op het hele vliegveld. Het valt ons direct op dat het weer niet is wat we verwacht hadden, (het had geregend) en navraag leerde ons dat het al een week aan het regenen was, geen goed vooruitzicht dus! We stappen het vliegtuig uit, eerst natuurlijk weer langs de douane en krijgen we er weer een mooie stempel bij in ons paspoort. Dan de bagage ophalen waar we worden opgevrolijkt door een meneer die vrolijke melodietjes speelt met zijn gitaar. Vervolgens weer langs een controle op weg naar buiten, en dan na ruim 3 kwartier staan we buiten waar we worden opgewacht door Lilly die ons naar ' vara's beach house '  zal brengen.

Daar aangekomen is het weinig paradijselijk, alles ziet er grauw uit en het lijkt ook uitgestorven. We hebben gelukkig wel onze luxe kamer met eigen keuken en badkamer met warme douche, naar wat later blijkt een geschenk uit de hemel is!  Maar goed het is ondertussen wel 7 uur 's avonds en dat betekent etenstijd! Mede door het gebrek aan restaurants en om wat te besparen besluiten we maar om voor het eerst in 2 maanden tijd zelf te gaan koken (d.w.z. Rogier gaat koken). Aangekomen in de supermarkt is het een shock, omdat je rijst, macaroni, spaghetti, rijst, macaroni en spaghetti kan eten. Gehakt is er niet, een lekker sausje is er ook niet en je kan allemaal soorten kruiden krijgen zolang het maar zwarte peper is. Die avond eten wij dus spaghetti met totmaten saus en een uitje erdoor heen, niet echt het voorbeeld van haute cuisine! Gelukkig zijn we wel moe en vallen we snel in slaap met de gedachte gewekt te worden door een heerlijk zonnetje!

Maar helaas dat was niet de werkelijkheid! De volgende dag werden we gewekt door het geluid van regen dat neerkwam op de bladeren van de palmbomen, wederom een teleurstelling! Het komt met bakken tegelijk uit de hemel vallen, een tropische regenbui! We lopen even naar de receptie om navraag te doen over het weer en Apai vertelt ons dat dit toch wel 1 van de laatste dagen met regen moet zijn omdat het al 8 dagen regent. We zijn weer enigszins positief gestemd en lopen richting het i-net cafe om wat mailtjes de deur uit te doen en om te kijken of Apai inderdaad gelijk had! En wederom een teleurstelling, het weersvooruitzicht vertelt ons dat het op de dag van ons vertrek (zaterdag 8 dagen later) mooi weer zal worden. Het belooft dus een ongeloofelijk spannende week te worden!!                                                                                        Weer terug in ons appartement ga ik over op de sudoku's en Rogier gaat maar weer friends kijken. We komen die dag nog wel een Nederlands meisje tegen die ons introduceert aan de andere jongeren die in de dormrooms verblijven. Daar gaan we 's avonds dan ook mee uit, het voorlopige hoogtepunt tot dusver op de Cook.

De rest van de dagen zijn veelal hetzelfde, veel regen, sudoku's en kaartspelletjes met de anderen. En dus ook bij iedereen veel, heel veel verveling. In 2 dagen tijd los ik 120 sudoku's op en Rogier begint zich steeds meer te vervelen. Gelukkig zit iedereen in hetzelfde schuitje en vinden we elkaar in de lounge room van vara's, en we leren een leuk zweeds stel kennen die we misschien hier in L.A of Vegas gaan ontmoeten, dat is dan weer leuk! Je krijgt vrienden van over de hele wereld! Dan is het woensdag en moeten we uit onze luxe kamer omdat die vanaf dan is geboekt door een ander stel en moeten we naar een appartement ergens in de bergen, ver, heel ver van het strand! Gelukkig bieden ze ons de optie om naar een dorm room te gaan. Geen eigen keuken, geen warme douche maar wel dichtbij het strand en onze nieuwe vrienden. We kiezen voor de dorm. We komen in een kamer met 5 chicks, allemaal uit Engeland. Alle 5 harstikke aardig en leuk, en ook dat worden vrienden!  Maar alles is wel een stuk viezer en mijn bed zit vol met bed kevers die mij 's nachts het leven zuur maken, zeuren bij de receptie heeft weinig zin, wederom een teleurstelling.

Woensdag, nog steeds regen en voel ik me ook niet helemaal lekker, ik ben verkouden alles zit verstopt en ik heb hoofdpijn. Rogier gaat 's avonds nog uit met de engelse chicks, en ik ga maar lekker slapen. De volgende dag ben ik weer fris en fruitig en weer vol nieuwe energie maar het weer is nog steeds hetzelfde, grauw en grijs met af en toe wat regen. Dan zou je misschien zeggen kom op niet bij de pakken neer zitten en onderneem wat. Maar buiten wat activiteiten op het water (snorkelen, duiken, een kano huren of een boot met een glazen bodem) is er bar weinig te doen op het eiland! Wederom een teleurstelling. Die dag eindigt met een kaartspel met drank om de verveling een beetje weg te drinken!

Dan vrijdag, ik (slaap bij het raam) word gewekt door een waterig zonnetje en ik spring bijna uit me bed van blijdschap! Alles ziet er opeens een stuk mooier uit. De Cook zoals het hoort. Met palmbomen, mensen die zich vermaken op het strand en lekker bruin worden in het zonnetje. Helaas komen er weer wolken aan en is de zon weg maar gelukkig geen regen. 's Avonds gaan we weer uit met onze engelse vrienden, 2 chicks uit duitsland, een fransman, een vrouw uit Argentinie en een man uit Zuid-Afrika ( wat grappig is dat hij ons kan verstaan, en de Zuid-Afrikaanse taal kunnen wij ook verstaan, heel makkelijk Nederlands met hele korte woorden) Het wordt een topavond en ons hoogtepunt van het verblijf op de Cook! 

Zaterdag de dag van ons vertrek, helaas vertrekken we pas om middernacht. Het wordt dus nog een lange dag. Maar het lijkt erop dat de zon het van de regen gewonnen heeft, de zon schijnt dan ook vollop en kunnen we nog even lekker zwemmen en buiten wat kaartspelletjes spelen. Uiteindelijk is het dan 9 uur 's avonds tijd om naar het vliegveld te gaan, samen met 3 van de 5 engelse meisjes. Ook daar gaat alles erg snel, er hoeft immer maar 1 vliegtuig ingecheckt te worden. Alles wordt wel grondig gecontroleerd omdat we naar  Amerika gaan, tenminste zo lijkt het. Als we door de laatste controle zijn blijkt dat vanaf dat we onze koffers gedropt hebben dat ik met Rogier zijn paspoort rondloop en Rogier met die van mij. Ondertussen zijn we langs 3 chechpoints geweest en geen van allen is het opgevallen, hoezo goede controle?! Op het vliegveld zijn er 2 shops met wat kleren drank en etenswaar. We moeten ons nog 1 1/2 uur vermaken, we praten wat na over de afgelopen 10 dagen, en over hoe het had kunnen zijn, en dat dit de eerste en de laatste keer van ons beiden was op de Cook eilanden!

De vlucht gaat wederom erg goed, de maaltijden zijn lekker, Rogier slaapt lekker en ik kijk wat films en documentaires. En om 12:30 plaatselijke tijd landen we op LAX en we dachten dat het minstens 2 uur zou duren voordat we buiten zouden staan, maar niets is minder waar! Binnen 30 minuten nadat we geland zijn staan we alweer buiten te wachten op de bus die ons naar de oom en tante van Rogier zal brengen.

In tegenstelling tot de afgelopen 10 dagen is het hier in L.A. wel prachtig weer en liggen we hier lekker in de zon. De oom en tante van Rogier zijn ook super aardig en zij kan heerlijk koken. We hebben weer een warme douche en een degelijk bed, wat wens je nog meer?

We hebben ook al wat activiteiten geboekt. Donderdag gaan we naar de universal studios met daaraan vast een trip door Hollywood, Beverly Hills, The walk of fame, Chinese theatre museum en de Rodeo drive ( het Amerikaanse equivalent van de p.c. Hooftstraat). En maandag gaan we naar Seaworld in San Diego, en misschien dat we nog naar Yosemite park gaan. Het staat in ieder geval vast dat we de 15e naar Vegas gaan. De parel van Nevada.

Dit was het voor zover, ik ga weer genieten van de Amerikaanse zon onder het genot van een cola en een sudoku.

Groetjes                                                                                                                                                              Ivo & Rogier

p.s. Nog 1 laatste handige tip! In tegenstellig tot Australie raden wij het niet aan om naar de Cook eilanden te gaan, in ieder geval niet langer dan 4 dagen.

9 reacties | reageer

Nieuw-Zeeland in vogelvlucht!

Kia Ora allemaal,
 
een eerste mededeling zal bij jullie (hopelijk) tevreden gezichten vormen. We hebben namelijk alle foto's van Sydney en Nieuw-Zeeland online gezet! Ons avontuur in Nieuw-Zeeland is nu bijna ten einde. We vliegen morgen (vrijdag) om 10:30 naar de Cookeilanden en komen dan "vandaag", donderdagmiddag om 16:15 aan. We vliegen door de tijdsgrens en gaan dus een dag terug in de tijd!
 
We hebben wederom een mooi avontuur beleefd hier in Nieuw-Zeeland. We kwamen hier 13 april, aan het einde van de middag aan. Vanuit Sydney hadden we ongeveer een uur vertraging. Onze eerste ervaring met Air New Zealand was positief. We konden weliswaar niet van te voren inchecken, maar we kregen wel mooi plekken bij een nooduitgang en dat betekende (vooral voor Ivo lekker) meer beenruimte! Aangekomen op de luchthaven van Auckland, verloopt alles smooth. We zijn snel door de douane en een bus brengt ons naar ons hostel. Niet de luxe van ons hostel in Sydney, maar alsnog prima te doen. De eerste dag in Auckland doen we rustig aan. We lopen door Queen Street (de hoofdstraat), pakken een Starbucks, kijken naar wat DVDtjes en genieten in een restaurantje van een lekkere sandwich en het mooie uitzicht over de stad. We waren natuurlijk een beetje gewend geraakt aan Sydney en qua stad is Auckland er niets bij...
De volgende dag (15 april) halen we de auto op bij Jucy Car Rentals, op zo'n 10min. lopen van het hostel. We krijgen een prachtige, witte Toyota Corolla tot onze beschikking. We besluiten om richting Paihia te rijden, zo'n 250km. naar het noorden. We nemen een toeristische route, maar de reis verloopt soepeltjes en het landschap waar we door rijden is fantastisch. Mooie bergen, met soms tussen de bergen een meer of vanaf de top van de berg een mooi uitzicht over de zee. Onderweg stoppen we bij een mooie waterval (zie foto's), waar we ons goed vermaakt hebben. We nemen wat kiekjes, strekken de benen, Ivo klimt de waterval op en daarna besluiten we weer verder te rijden. Rond een uur of zes komen we vlakbij Hikurangi, een plaatsje op zo'n 50km. van Paihia. Daar beginnen de maagjes te knorren en we maken een pitstop bij de Burger King. Ivo spot na het diner een bordje met "coast" erop en omdat het toch nog vroeg is, besluiten we af te slaan. Inmiddels was het donker en na een halfuur bergweggetjes met veel slingerbochten wisten we eigenlijk niet meer waar we gebleven waren. We hadden nog geen kust gezien. We sloegen af naar een parkeerplaats en plots schenen de lichten over het strand! Haha, we waren dus kennelijk toch bij een coast. Verderop zaten een paar mensen buiten wat te drinken aan een tafeltje. Omdat we niet wisten waar we waren, besloten we hen de weg te vragen. We moesten onze weg niet vervolgen (want dan zouden we weer naar het zuiden rijden) maar we moesten omdraaien en dezelfde weg weer terug rijden. We liepen terug naar de auto en toen we weg wilden rijden kwam een vrouw van het gezelschap richting de auto lopen. Ze zei dat het best gevaarlijk was om nog terug te rijden in het donker en zei dat we ook bij hen konden overnachten! Geweldig! Wij stappen de auto uit en mengen ons in het gezelschap. Het klikt hartstikke goed en we hebben een gezellige avond! We dineren met ze, drinken gezellig wat en Ivo waagt zich al vroeg op de avond aan een drankspelletje. Ik speel nog wat spelletjes met de kinderen, maar besluit daarna me ook te wagen aan de alcohol, ik hoefde immers niet meer te rijden. Er was één belangrijke regel: als je je drankje met je rechterhand drinkt, moet je het glas/blikje in één keer leegdrinken. Die fout maakten Iev en ik nog wel eens... We hadden hem aan het einde van de avond aardig zitten!! De heren uit Nieuw-Zeeland waren wel wat gewend (zie hen postuur op de foto's) HAHA. Ik kon niet slapen van de misselijkheid en heb dan ook voor het slapen een halfuur boven de WC gehangen! Ivo was vrij snel knock-out en ik heb uiteindelijk op de bank geslapen.
De volgende dag was Ivo fit (ongelooflijk), ik was nog behoorlijk misselijk. We hebben nog meegedaan aan een potje cricket en daarna zijn we weggereden. We hebben erg gelachen, onze derde nacht overnachten bij de locals. Ze waren erg gastvrij en we hebben echt een topavond gehad! 
We zijn doorgereden naar Paihia, waar we twee nachten gebleven zijn. We hebben een dolfijnencruise gemaakt. Die viel ietwat tegen, want we hebben niet met dolfijnen gezwommen. Het was in open water en de dolfijnen moeten dus zin hebben om met je te zwemmen. En ze hadden dus geen zin om met ons te zwemmen. Verder is Paihia een leuk, klein havenstadje, maar is er niet heel veel te beleven.
Van Paihia zijn we via de westkust (Paihia ligt meer in het oosten) terug naar het zuiden gereden. We zijn in één dag van Paihia naar Waitomo gereden, een rit van 550km. Na een hele dag rijden hebben we 's avonds alleen gegeten en toen naar bed gegaan. De volgende dag hebben we black water rafting gedaan in de Waitomo Caves. Deze grotten staan bekend om hun glowworms. Dit zijn een soort van larven die in grotten leven en licht geven. Het was echt heel gaaf, de foto's hiervan moeten we nog uploaden!
Vanuit Waitomo zijn we naar Rotorua gereden. Het ligt aan een groot meer en het is een gebied met veel geothermische activiteit (hete bronnen) van vulkanische oorsprong. Je vindt er kokende modderpoelen en geisers. In het Government Park kun je deze bekijken. Erg interessant, maar het stinkt er ontzettend naar rotte eieren door de vrijkomende zwaveldioxide. Dat was een minpuntje, maar het is echt apart om dat te zien!
Via Rotorua zijn we weer in Auckland beland. Je kunt wel zeggen dat onze nacht bij de locals echt het allerleukste was van de trip. Verder zie je onderweg gewoon een geweldig mooi, divers landschap. De grotten waren mooi, de modderpoelen apart doch interessant en Auckland is een prima stad. De tijd gaat ontzettend snel. We vinden het jammer dat we het zuidereiland niet kunnen doen. Van de mensen die je hier ontmoet hoor je ontzettend leuke en goede verhalen. Maargoed.. "voor de volgende keer"
Nu zijn we klaar voor de Cookeilanden! We zijn erg benieuwd en houden jullie uiteraard op de hoogte van onze belevenissen onder de palmboompjes met kokosnoten, op een mooi wit strand en blauwe zee.... Al jaloers? Bekijk dan de foto's !
 
Foto's: http://rogier-ivo.mijnalbums.nl/
 
Groetjes,
 
Ivo & Rogier

16 reacties | reageer

De stad die alles heeft..

Kia ora beste lezers!

Weer een nieuw verhaal, wederom werd jullie geduld op de proef gesteld, maar nu dan na ruim een week wachten kunnen jullie weer genieten van onze avonturen! Ondertussen zijn we al aangekomen in Nieuw-Zeeland, en terwijl ik dit schrijf lig ik heerlijk relaxed in me bed en zitten waarschijnlijk de meesten van jullie hard te zwoegen om de centen te verdienen. Wat kan vakantie toch fijn zijn!

Maar laten we beginnen waar het vorige verhaal is geëindigd.... Australië, Sydney. Omdat we allebei niet geslapen hebben tijdens de vlucht zijn we allebei wel erg moe, en we moesten nog 4 uur wachten totdat we de sleutel van onze kamer kregen. Gelukkig zag in de lobby een lekker stoel staan en die heb ik toen maar gebruikt als bed, Rogier bekeek nog even het laatste voetbalnieuws op het internet maar besloot ook maar om de stoel naast mij als bed te gaan gebruiken. In vergelijking met die stoelen waren de bedden in Roof view place van Hästens. Maar goed ik word wakker en kijk op m'n horloge en ik zie 14:10 eindelijk we kunnen de sleutel ophalen. Zo gezegd zo gedaan we stappen de kamer binnen en het de eerste impressie is prima! Het ziet er allemaal netjes en modern uit (het hostel is nog geen 2 jaar oud). We hebben wel twee kamergenoten, (later blijkt dat het 2 niet hele spraakzame chinezen zijn). We stappen allebei onder de douchen en gaan eerst maar eens een lekker tukkie doen. Zo rond 10 uur ‘s avonds word ik weer wakker met een knorrende maag, gelukkig wordt Rogier ook wakker met een knorrende maag dus aankleden en op zoek naar een restaurant. Maar door het ontbreken van een echte Australische keuken zijn er in Sydney niet zo veel restaurants en als je er dan één vindt is de kans groot dat het een chinees of een japanner is en daar hebben we onze buik wel een beetje van vol. We vinden dan toch een Italiaans restaurant waarvan de keuken gelukkig nog open is ('s avonds na 9 uur gaat vaak de keuken dicht en worden het een soort van cafe's) We bestellen wat eten het lekker op natuurlijk neem ik nog een toetje, en vragen dan om de rekening. 65 dollar (45 euro) we schrikken allebei een beetje van de prijs maar dat zal ook te maken hebben met het feit dat we een beetje gewend waren geraakt aan de prijzen in Azië. Daarna besluiten we nog even een rondje te lopen door Sydney, en door de grote van de stad wordt dat rondje een wandeling van een uur en komen we er ook achter dat Sydney goed is voor de beenspieren (door de grote hoogteverschillen tussen de straten). We komen weer aan in het hostel en gaan lekker slapen.

Dat we erg moe waren wordt de volgende dag wel duidelijk als we allebei pas om half 3 pas wakker worden. Maar nu zijn we in ieder geval wel uitgerust en klaar voor onze 7 dagen Sydney. Natuurlijk beginnen we iedere dag traditioneel met een lunch. We bespreken dan met elkaar wat zullen we gaan doen!? We besluiten maar naar de Harbour Bridge te gaan en lopen naar de overkant, het noorden van Sydney. Onderweg besluiten we al dat we zeker de Harbour Bridge gaan beklimmen want vanaf de brug is het uitzicht al geweldig dan kan het op de top alleen maar mooier zijn. Na 20 minuten lopen gaan we de trap af en zijn we in het noorden, daar valt mijn oog op een kapper en aangezien m'n haar toch weer vrij lang word zit ik 5 minuten later in de kappersstoel. Weer lekker kort stappen we naar buiten en daar zie ik een apotheek en ook dat komt goed uit want ik krijg weer een koortslip (en ondanks dat me moeder wel 10x heeft gezegd neem zovirax mee was ik toch zo eigenwijs om het thuis te laten). Dan moeten we ons toch weer terug haasten want we hebben een skype afspraak met Harry en onze ouders. Als we daar mee klaar zijn gaan we we naar de IMax te gaan. Een bioscoop met het grootste scherm (27x35m.) ter wereld. De keuze viel op Avatar, helaas valt de film 4x uit en kunnen we het einde niet zien, voor mij is dat geen ramp want ik heb hem al gezien maar Rogier nog niet, gelukkig krijgen we wel ons geld terug. Aangekomen bij ons hostel is het toch alweer 02:00 dus bedtijd want de volgende dag moeten we voor onze doen vroeg op want we hebben we om 12:00 uur afgesproken met Ehedei (spreek uit als: Ehdee)

's Ochtends om 11 uur gaat de wekker. Wij eruit en douchen krijg ik een sms.... Ik was even bang dat hij verhinderd was maar gelukkig hij was 15 minuten later. Als we hem dan zien dan klikt het gelijk, hij vraagt veel en geeft op onze vragen ook leuke en uitgebreide antwoorden, conclusie een jongen waarmee je prima kan chillen! Hij laat ons eerst even de school zien waar hij en Harry op hebben gezeten, hij komt zelfs nog een oude klasgenoot tegen voor ons dus leuk en voor hem ook nog leuk. Aangezien wij nog niet gegeten hebben beginnen we toch best trek te krijgen en gaan we naar de food court waar we een lekker broodje halen, ik ga voor een broodje brie het smaakt goed maar geen prinsheerlijke kwaliteit zoals ze in de voorstraat worden gemaakt! Met een volle maag gaan we op pad richting het ‘Opera house en de ‘Royal Botanic Gardens' van buiten ziet het Opera house ziet er van buiten erg mooi en imposant uit maar als je dan naar binnen stapt valt het toch enigszins tegen en is het vooral beton wat de klok slaat. Maar goed als je in Sydney bent moet je er wel een keer binnen in zijn geweest. In tegenstelling tot de binnenkant van het Opera house zijn de botanic gardens wel prachtig! Toen wij daar waren was het een graad of 25 met een strak blauwe lucht, het enige nadeel was dat we geen voetbal bij ons hadden. De grasvelden daar zijn perfect onderhouden en groot, en het is ook nog eens toegestaan om er op te lopen. Om precies te zijn er staat een bord met daarop de tekst: Alstublieft stap op het gras, knuffel de bomen en speel met de vogels maar voer ze niet. De uitzichten vanaf daar zijn geweldig, perfect uitzicht op de skyline van Sydney en je kan het Opera house en de Harbour bridge op één foto krijgen! We hebben daarna de bus gepakt naar het noorden van Sydney om de residentie te bekijken waar Harry geslapen heeft en hijzelf trouwens ook. Ook daar kwam hij een jongen tegen die er ook zat toen zij daar nog sliepen, daar weer even mee gebuurd en toen op naar zijn huidige verblijfplaats was een loop van 40 minuten maar zoals gezegd het weer was prachtig en zo konden we gelijk wat zien van wijken. Aangekomen bij de GVA (Greenwich Village Accomendation) heeft Ehedei ons even zijn kamer laten en hebben wij een vorkje meegepikt met het avondeten. Als afsluiter van de dag hebben we nog een paar potjes tafeltennis gespeeld helaas waren we niet altijd de besten en omdat we allebei wel een winnaarmentaliteit hebben, kregen de andere jongens van buiten Nederland mooi de kans om wat Nederlandse scheldwoorden te leren. We hebben ook nog afgesproken om met Ehedei de volgende dag naar de club Ivy's te gaan.

Dan is het alweer vrijdag en gaan we natuurlijk eerst lunchen (tegen de tijd dat wij op staan kan je het geen ontbijt meer noemen) bij de Löwenbrau keller, dat is vrij bekend in Sydney. Zoals de naam al doet vermoeden is het een Duits aandoende tent met typische Duitste gerechten en veel heel veel verschillende soorten bier, en ook het personeel draagt zijn steentje bij aan de beleving ze dragen namelijk traditionele lederhosen. We stappen daarna op de ferry richting darling harbour en lopen vanaf daar weer terug naar ons hostel we douchen ons weer kleden ons om en gaan richting Ivy's. Het is een mooie tent 3 verdiepingen hoog met op de 3e verdieping een zwembad maar op vrijdag is dat gesloten, dat is misschien maar goed ook. We vermaken ons prima we ontmoeten nog wat andere vrienden van Ehedei we hebben dus weer een top avond. Omdat Ehedei de volgende dag aan de studie moet vinden we het om half 3 wel mooi geweest en gaan we weer richting het hostel.

Dan zaterdag de dag van onze brug klim in eerste instantie zou Rogier het alleen gaan doen de prijs is immers 140 euro en dat past niet helemaal in mijn budget. Maar Rogier vindt eigenlijk dat we die brug met z'n 2en moeten beklimmen en bedenkt zich dan dat hij maar meebetaalt voor mij bij wijze van een verjaardagscadeau van mijn vorige en komende verjaardag. Rogier bedankt daarvoor! Want het brug beklimmen was echt supergaaf we hadden een leuke groep (met 2 koppels konden we het wel vinden) en de gids was ook tof! De uitzichten die je hebt vanaf de brug zijn zo gaaf en mooi aan de foto's kunnen jullie een beetje zien hoe het ongeveer is. En als je dan op de top staat op 134 meter of 5,3 seconden dan voel je jezelf wel een koning. Als we weer afdalen begint de schemering in te zetten met een hele mooie zonsondergang. Het is een avontuur van 3,5 uur en het is de 140 euro wel waard! Wel jammerlijk dat je na afloop voor de foto's moet betalen en ook die prijzen niet gering zijn. 's Avonds besluiten we op advies van Jantien naar ‘the three wise monkeys' te gaan, bij aankomst blijkt dat de keuken al gesloten is en kunnen we weer met een lege maag huiswaarts want onderweg komen we niet veel tegen, ja de japanner en de chinees maar dat verhaal is bekend.

Zondag hebben we nog wat rond gelopen door Sydney voor de rest niet heel veel interessants en gaan we nu wel op tijd naar een restaurant, direct naast ons hostel het smaakt goed en ik heb voor het eerst een pizza met banaan hazelnoot en chocola (als toetje wel te verstaan) het smaakt uitstekend, misschien wat voor Gepetto!?

Dan is het maandag en alweer onze laatste dag in Sydney om dingen te bekijken en te bezoeken we hebben al besloten dat we naar Manly beach gaan. Om daar naar toe te gaan is al leuk, het is een tochtje van een half uur met de ferry is gelijk een mooie kans om Sydney vanaf het water te bekijken. En tegelijk met ons vertrek besluit het aangemeerde cruise schip ook het ruime sop te kiezen daar moeten wij logischerwijs eerst op wachten maar later halen we hem wel in, wat een reus! Manly beach is een strand aan de oceaan en het is vooral populair bij surfers vanwege de mooie golven de sfeer die er hangt is ook wel leuk , lekker relaxed en doe wat jezelf wilt! Dan alweer onze laatste avond, we hebben afgesproken met Ehedei om van een dessert te genieten in een draaiend restaurant op 148 meter hoogte midden in Sydney. Wat gaaf met 2 uur zijn we volledig rond zowel Sydney als ons buikje! We nemen afscheid van Ehedei en bedanken hem dat hij ons een beetje heeft willen rond leiden door Sydney en natuurlijk voor zijn gastvrijheid. Hij vond het ook erg leuk en heeft zich prima vermaakt. Hartstikke mooi dus! We pakken onze koffers en gaan slapen de volgende dag gaat om 8 uur de wekker.

We zeggen Sydney gedag en gaan naar het vliegveld , alles gaat erg smooth totdat we bij onze gate aankomen. De boarding tijd is 10:30 en wij zijn er om 10:50 maar niemand van air new-zealand te bekennen vertraging dus. Maar goed we hebben alle tijd dus niks om ons over druk te maken als we uiteindelijk anderhalf uur later dan gepland het vliegtuig in stappen en neerploffen in onze stoelen voelt het toch een beetje als de business class we zitten namelijk bij de nooduitgang en hebben iets meer beenruimte wat vooral voor mij goddelijk is. Ik vermaak me tijdens de vlucht met the hangover een geweldige film. We zijn dan ook zo op het vliegveld van Auckland. Ook daar gaat alles weer erg snel binnen een half uur hebben we onze koffers en zijn we door de douane en kunnen we richting ons hostel. Een basic maar prima hostel het is allemaal wel wat gedateerd en hebben geen douche bij de kamer die moet gedeeld worden maar we zitten hier maar 2 nachten dus dat is nog wel te overzien. Morgen pakken we de auto en gaan we een week rondrijden we gaan richting het noorden maar voor de rest is er nog niks gepland, behalve het met dolfijnen gaan zwemmen.

Een laatste conclusie... Sydney is echt een top stad! We zijn in Thailand geweest waar we veel gezien en gedaan hebben en op Bali waar het weer lekker relaxed was, maar wat ons betreft heeft Sydney het allebei en de mensen zijn hier ook erg aardig, niet dat ze dat in Azië niet waren, maar hier wordt er niet naar je geschreeuwd om wat te kopen of om in de taxi te stappen. Je bent gewoon Ivo&Rogier niks meer en niks minder. Mochten jullie nog niet weten waar je deze zomer naartoe wilt op vakantie dan raden wij Sydney zeker aan, de rest van Australië zal ook zeker mooi zijn dus ga lekker rondreizen door Australië!

Groetjes
Ivo&Rogier!

ps. voor de foto's van de harbour bridge kunnen jullie kijken op: http://rogiertjee.hyves.nl/ de andere foto's worden z.s.m. geüpload!

10 reacties | reageer

Van het paradijsje naar Sydney

De foto's van Bali en onze vlucht naar Sydney staan online! http://rogier-ivo.mijnalbums.nl/  

Goodmorning everyone!

We zijn vanmorgen rond 6:45 geland in Sydney. De afgelopen week hebben we, zoals Ivo's titel al verklapte, leanback gelegen bij Walter en Wina! We hebben heerlijk genoten van de zon, het zwembad en natuurlijk het eten! "Het paradijsje", zoals Erik altijd zo mooi zegt, is echt super relaxed. Lovina is een rustig plaatsje, niet te vergelijken met Kuta, wat erg toeristisch is. Wat ook opvalt is dat er in Lovina best wel wat Nederlanders rondlopen. Zoals Ivo al vertelde zit ook "het paradijsje" vol met... Nederlanders! Maar, we hebben het als dondersgezellig ervaren, dus niets te klagen! We hebben heel leuke mensen uit Hoofddorp ontmoet en met hen was het erg gezellig aan het zwembad en in het restaurant.

Naast het relaxen hebben we ook nog even de tijd genomen om de zee op te gaan. Dit deden we met Agush, de chauffeur die ons ook opgehaald had uit Ubud. Een enorm aardige kerel. Hij haalde ons om 6:00uur op met de scooter (erg vroeg dus) en reed ons naar het nabij gelegen strandje. Daar lag zijn bootje en we gingen varen, opzoek naar dolfijnen. Die hebben we wel gezien, maar we waren natuurlijk niet de enigen op het water. Als er dolfijnen opduiken, sprint iedereen erachteraan. Gevolg: dolfijnen duiken onder en je ziet niets meer. Je moet met dit soort tripjes dus geluk hebben, wij hadden dat helaas niet. Toch is het zeker een keer leuk om mee te maken! Agush had nog koffie en pisang goreng meegenomen voor het ontbijt! Genieten!

De volgende dag zijn we wezen snorkelen bij Menjangan. Dit ligt op ongeveer een uurtje rijden van Lovina. Dan ga je met een boot naar dit eiland en daar heb je de keuze tussen snorkelen en duiken. We kwamen bij twee oudere koppels uit Australie in de groep. De heren gingen duiken, de dames gingen met ons snorkelen. En dat was werkelijk fantastisch. Vissen met prachtige kleuren en het koraal ook ontzettend mooi. Voor als je naar Bali gaat: zeker een aanrader!

Toen werden we nog uitgenodigd voor een Hindoeïstische ceremonie door Agush, ter ere van zijn zoontje die drie maanden werd. Op deze ceremonie worden Agush en zijn vrouw "de echte ouders van het kind". Ook dit is erg bijzonder om mee te maken, zeg. Er wordt veel geofferd, met water op het lichaam (net zoiets als een doop) en gesproken door een priester. En het duurt ook echt de hele dag en de hele familie en de buurt komt erop af! Op een gegeven moment hadden we het wel een beetje gezien, maar we zijn wel gebleven. Ivo en ik hebben ons vooral erg vermaakt met hun huisdier: een aap. Een vriendelijkere (en kleinere) aap dan die in het apenbos. Hij ging lekker op ons klimmen en spelen. Op een gegeven moment zat hij op Ivo's hand en ging hij Ivo's armharen vlooien. Echt te grappig om te zien. Hier hebben we ook wel foto's en filmpjes van gemaakt, dus die hebben jullie nog tegoed! Ik weet niet wat ik heb met apen, maar ook deze aap vond me weer iets te aardig, hij begon m'n arm ‘te berijden'... Moet ik gewoon stoppen met lief zijn voor apen? De mensen zijn trouwens helemaal niet lief voor dieren (oei, Esther.. wil je nu nog verder lezen?) Het is niet zoals wij het kennen, dieren zijn hier of voor de slacht of als ze een beetje stout zijn krijgen ze klappen.

Rond een uurtje of 4 gingen we weer richting het appartement. Na een korte stop bij het internetcafé, ging Ivo naar de kapper. De kapper gaf echter niet thuis, waardoor we allebei weer in het zwembad terecht kwamen. Om 20:00 gingen we weer terug naar Agush, dit keer voor een Wajangpoppenshow. Dit is een soort poppenkast gespeeld van achter een doek. (schimmenspel) Ook leuk om een keer gezien te hebben, alle mensen hebben erg veel lol, wij verstaan er natuurlijk geen klap van!

De Wajangshow was op onze laatste avond. We hebben de koffer gepakt, want de wekker ging om 7:00. Om 8:00 werden we opgehaald. We hadden een heel "uitzwaai-comité" (ontzettend leuk!) Zelfs onze nieuwe buurvrouw uit Leeuwarden, die heerlijk kan babbelen, was vroeg uit de veren om de Lelystadse boys uit te zwaaien. EN... niet te vergeten: ook Walter en Wina waren present toen we afscheid namen van Sawah Lovina. Een mooie tijd, waar we met veel plezier op terugkijken! Na een rit van 2,5-3 uur kwamen we aan bij het vliegveld. Als ons overgebleven geld aan onze chauffeur gegeven (niet Agush dit keer, die moest nog opruimen van de dag ervoor) en inchecken maar. We hadden 48uur van te voren ingecheckt, dat scheelt wachten bij de check-in op het vliegveld en dan weet je dus van te voren al waar je zit. Erg handig. Wij checken in, lopen naar boven voor de laatste paspoortcontrole... Blijkt dat je ieder nog 150.000 rupiah moet betalen. Waarvoor is me nog een raadsel, maar wij moesten in ieder geval weer naar beneden om die 150.000 te pinnen. Toen konden we eindelijk richting de gate.

Op Singapore aangekomen hebben we eerste even Starbucks bezocht. Daarna genoten van een voetmassage. (je hebt daar stoelen met massagefuncties, die je gratis mag gebruiken) en even nog op internet gezeten. Toen wilden we, omdat we zo lang moesten wachten, nog de citytour doen. Die bleek echter eerder begonnen te zijn en er was geen mogelijkheid meer. We zijn dus niet Singapore zelf in geweest en hebben dus 5 uur op het vliegveld gezeten.

Daarna zijn we de A380 weer in gegaan en die heeft ons in ongeveer 8 uur naar Sydney gevlogen. We hebben nu aardig wat foto's/filmpjes van de A380, we zaten bovenin, dus we gingen door de businessclass (de plek waar we eigenlijk thuis horen ;-) ) en die kans kon ik niet laten liggen natuurlijk.

We hadden wat vertraging en ook op Sydney duurde het lang voordat we door de douane kwamen.

We zitten nu in ons hostel, te wachten totdat onze kamer klaar is. Dat gaat nog zeker 3 uur duren, vrees ik. Het is nu namelijk 10:15 en de kamer is rond 14:00 klaar...

We zijn allebei ontzettend moe. Beiden niet kunnen slapen op de vlucht. We stonden om 7:00 (Balinese tijd) op en het is daar twee uur vroeger. Het is nu dus 8:15 daar. We gaan zo even maar ergens op een bankje liggen hier en wachten...

De foto's van Bali en onze vlucht naar Sydney staan online! http://rogier-ivo.mijnalbums.nl/
De foto's van Sydney zullen volgen...

Groetjes vanuit Sydney.

Ivo & Rogier

10 reacties | reageer

Leanback bij Walter en Wina

Hallo iedereen!

Hier is weer een nieuw verhaal over onze belevenissen op Bali. Het werd ook wel weer tijd gezien het feit dat ons laatste verhaal alweer 9 dagen oud is, we kregen ook te horen van sommige lezers ‘zeg wanneer komt er weer eens een wat nieuws op jullie site' Deze keer geen Rogier die het toetsenbord ter hand neemt maar Ivo, een beetje afwisseling is wel leuk en we merkten dat het laatste verhaal toch wat minder populair was dan de andere verhalen, ik verloor dus een klein beetje het vertrouwen in het journalistieke talent van Rogier maar als je zelf nog niks geschreven hebt mag je natuurlijk weinig klagen vandaar dat ik het nu schrijf.  Een andere motivatie is het spreekwoord ‘ verandering van schrijver doet lezen'  we hopen dan ook dat onze site weer als vanouds bekeken/gelezen wordt.

We zijn nu aardig gewend in Bali, ook aan het verkeer! Hoe dat hier gaat is niet voor te stellen als je het zelf niet gezien/meegemaakt hebt. Alles gaat kris kras door elkaar en de toeter word om de seconde beroerd. Is het niet om aan te geven, ga aan de kant dan, is het wel om te zeggen, pas op ik zit naast/achter je. Regels lijken hier niet te zijn er wordt links en rechts ingehaald en als er een tegenligger aankomt wordt er evengoed nog ingehaald, dan moet hij maar aan de kant gaan! Veelal is het scooters wat hier rond rijdt en daar wordt ook van alles mee vervoerd, het zijn de bestelbusjes van Nederland! Wat ook de normaalste zaak is, om met de hele familie op één scooter rond te toeren. Zo heb ik een scooter met daarop 5 personen gezien. Niets is hier onmogelijk!

Inmiddels hebben we ook weer leuke dingen meegemaakt dus inspiratie genoeg, maar we beginnen waar we gebleven waar in Kuta op Bali. We genieten optimaal van de service die ons appartement bied, de kipsaté en de milkshakes smaken prima! En ook wordt er zo af en toe een live wedstrijd uit de premier league gekeken. Het zwembad en de tafeltennis tafel bieden ook het nodige vertier. Ondertussen is het maandag de 22^ste Rogier komt de kamer binnengekomen en wat zie ik een buik zo rood als een kreeft. Is ie bij het zwembad gaan liggen zonder zich in te smeren en ja dat is de goden verzoeken, wat gebeurt er Rogier valt in slaap met als gevolg.... Ondertussen hebben we besloten s'middags naar Kuta beach te gaan. Wij daar aangekomen eerst nog even wat zonnebrand gekocht en wat gegeten, wij naar het strand en ook daar wordt je weer lastig gevallen door de locals ze willen je van alles en nog wat aansmeren, wij nog steeds vriendelijk, no thnx,  we smeren onszelf in en nemen een lekkere duik in de Indische oceaan, het water is mooi op temperatuur, en natuurlijk leuke golven. Na een half uur vinden we het wel mooi geweest en zoeken we onze handdoeken op. Rogier besluit maar op z'n buik te gaan liggen, en wederom tart ie het lot door zich niet goed in te smeren op z'n rug. Jullie kunnen het wel raden aan het eind van de dag was Rogier zo rood als een kreeft. Hij merkt op ‘vroeger verbrande ik nooit' tja  de Balinese zon is net wat sterker dan aan de franse rivièra! Ook in Kuta hebben we weer een top restaurant gevonden een alleraardigste bediening, goed eten en overheerlijke cocktails voor ons ook niet geheel onbelangrijk. We zijn er dan ook elke avond te vinden en omdat we inmiddels vaste klanten zijn krijgen we 10% korting, wat wil je nog meer?! Voor de rest doen we in Kuta niet zo veel het is meer lekker luieren, wat ons dan ook goed bevalt. We hebben één avond nog van het nachtleven geproefd maar dat is ons allebei niet echt bevallen. We hebben natuurlijk ook het monument gezien dat is geplaatst naar de aanslagen op Bali in 2002. Op de laaste dag in Kuta besluit ik nog dat ik wel wil jetskiën, zo gezegd zo gedaan . Vanwege zijn nog steeds rode huid besluit Rogier wel mee te gaan maar niet te gaan jetskiën komt mij wel goed uit kan hij mooi de camera bedienen, die rol vervult hij dan ook met verve! Onze laatste nacht in villa Diana worden we nog overgeplaatst naar een villa met een eigen zwembad i.v.m. dat onze kamer overgeboekt was, je hoort ons niet klagen!

Donderdagmiddag worden we opgehaald door een chauffeur die ons naar Agung Raka in Ubud zal brengen, we resideren daar vier nachten. Bij aankomst is het ziet het er anders dan we hadden verwacht dat kwam mede doordat ze aan het bouwen waren en her en der wat bouwmaterialen lagen. De staf zelf was wel vriendelijk, na het inchecken werden we naar ons huisje gebracht. Daar aangekomen voldeed het toch niet helemaal aan de verwachtingen, het was erg klein en heel onlogisch ingedeeld. Als je het huisje binnenstapte stond je gelijk in de badkamer die de hele beneden verdieping in beslag nam. Met een trap ging je naar de slaapkamer die dan weer erg klein was. Ook was het niet echt schoon, het huisje was immers half open aan de achterkant. We hebben het er twee nachten uitgehouden en zijn toen overgestapt naar een standaard villa die groter, schoner en een internetverbinding had en dat voor dezelfde prijs. Verder hebben we in Ubud ook weinig gedaan lekker bij het zwembad liggen en twee maal per dag uit eten. Want ook in Ubud hadden we weer een top restaurant gevonden. Nog beter eten en nog vriendelijker personeel, de laatste avond werden we zelf onthaalt als special guests! Dan komt het hoogtepunt tot nu toe van ons verblijf in Bali: het apenbos! Het ligt gelukkig op loopafstand van ons appartement, wij daarheen gestapt een kaartje en wat bananen gekocht en stappen het bos in. De eerste apen komen als naar ons toe vanwege de bananen en zo gauw als ik er één een banaan geef word ik gelijk omringd door tien apen, één grote gezellige en vooral gierige boel. Rogier heeft ondertussen ook al kennis gemaakt met de aapjes, terwijl hij een foto van mij maakt wordt hij van achter besprongen door een aap, hij schrok zich het leplazurus, dit leidt tot grote hilariteit bij mij. We lopen verder en een man biedt aan om ons rond te leiden door het bos, hij haalt nog even een zak lychee's voor ons en we vervolgen onze weg. De apen zijn wel vrij agressief, als je ze niks geeft dan willen ze nog wel eens bijten, dat heb ik dan ook ondervonden. We komen in een apentempel terecht, en daar krijg ik het voor mekaar dat een aapje op mij gaat zitten om z'n lychee op te eten. We lopen de tempel weer uit en Rogier probeert hetzelfde, het lukt hem ook, maar de aap voelt zich zo op z'n gemak dat hij alles maar de vrije loop laat, gevolg... Rogier z'n rug dient als toiletpot wederom tot grote hilariteit bij mij en de gids! Rogier zichtbaar minder blij vraagt naar een kraan om zich een beetje af te spoelen. Na dat afgehandeld te hebben lopen we richting een soort van begraafplaats voor de arme mensen, er zijn twee plekken waar ze gecremeerd worden en vervolgens wordt de urn met as begraven. Het zijn enkele tientallen graven en de aapjes spelen en dansen er vrolijk op. Na nog wat foto's vinden we het wel best en lopen we weer terug naar het appartement voor een verfrissende duik, want na tien meter lopen zweet je al peentjes! Maandagmiddag werden we opgehaald door een chauffeur van Sawah Lovina onze residentie voor de aankomende 7 dagen. Een reis van ongeveer 100 km maar door de erbarmelijke staat van de wegen en de vele bergen die je door moet doen we er toch 2,5 uur over. Overigens is het wel een relaxte rit en de chauffeur doet z'n werk naar behoren!  Onderweg begint het te hozen, en al snel zien we het eerste slachttoffer een brommer met daarop vader, moeder en twee kinderen zijn onderuit gegaan, zo goed als ik het kon zien was het alleen materiële schade, maar schrikken doe je toch wel even. Onder tussen zijn we aangekomen bij het paradijsje van Walter en Wina, het ziet er goed uit een mooie, grote en schone kamer en ook het zwembad is perfect. Het is hier wel een Nederlandse enclave, maar zoals het er naar uit ziet wel aardige gasten allemaal. Wij gaan nu genieten van de kookkunsten van Wina!

We hebben natuurlijk wel foto's gemaakt, maar het lukt niet om op onze mijnalbums.nl in te loggen! Die foto's houden jullie dus nog te goed!

Groetjes

Ivo & Rogier

15 reacties | reageer

Volgende pagina »